جلد سبكپاى به آستان شهريار جهان فرستاده اعلام نمود و مواكب كواكب شكوه از چمن لار و فيروز كوه نهضت نموده لواى توجه به النگ بسطام برافراشت و قاصدان به اطراف ممالك محروسه فرستاده حكم شد كه سپاه اين ممالك سريعا قريبا در حركت آمده چنان كنند كه در روز ميعاد ، به النگ بسطام حاضر شوند و هركه در روز سان حاضر نبود ، از خانان و سلطانان و قورچيان و لشكريان همه را تيول بريده و مواجب آن سال مسترد كرده از نظر اعتبار اندازند و درين باب بمرتبه‌اى مبالغه كردند كه هر كه در عصريهء روزسان حاضر شد « 1 » در سلك مردودان منتظم بوده ديگر به حال او نپردازند . ذكر محاربه سپاه ظفر پناه با ازبكان بىآزرم و بيان گرفتار شدن امراى عبد المؤمن در قصبه جاجرم چون عبد المؤمن خان چند روزى در بلده نيشابور به خوشحالى و سرور بگذرانيد بار ديگر هواى تسخير قصبهء اسفراين وجوين در سر پرشين او افتاده به اين عزيمت لشكر بر آراست و چون اين خبر به اسفراين رسيد ، حاكم آنجا سلطان بيات ، به قدر استطاعت در استحكام برج و باره كوشيد بعزم جنگ برخاست و عبد المؤمن خان چون به ظاهر آن حصار رسيد ، لشكريان را بعزم جنگ آراسته ايشان را به فتح قلعه مأمور ساخته آن حصار را محاصره « 2 » كردند و چون فرهاد خان ازين قضيه خبردار شد ، با سپاهى كه همراه داشت بمدافعهء ايشان عنان توجه تافت و مقارن اين حال موكب سعادت اتصال ، به النگ بسطام نزول فرمود و خيمه و خرگاه به اوج مهر و ماه برافراشتند و سپاه اوزبك در گرفتن حصار بجد و سعى هر چه تمامتر شروع كرده نقبها بريدند و سيبه‌ها ساخته اسباب قلعه‌گيرى آماده و مهيا ساخته به كار جنگ تقصير نداشتند كه درين اثنا خبر نزول موكب سپهر احتشام به النگ بسطام

--> ( 1 ) - ظاهرا حاضر نشد ( 2 ) - م ، در محاصره